Ang Singsing nang Dalagang Marmol
y at ibinigáy sa akin yaóng naipakamahalagáng pańô na nakapulupot sa kanyáng leeg na parang linalik.
Hinagkán ko ang maban~góng pańô at agád kong itinagň sa bulsá sa aking dibdib.
Napipi ang aking lugód at nasŕng paggantíng loób sa kagandahang pusň ni Liwayway; n~guně't kulang pa rin ang katuwŕa't ikasisiyá kong loób, pagkâ't bagamán ibinigay ná sa akin ang kanyáng pańô, ay ipinalalagáy kong parang limós lamang sa kaninomang tagatanggól n~g tinubůan; datapwŕ't sa kabilâng dako, nahihiyâ namán akóng magparamdám agád sa kanyá sa lubós na kadalîán n~g umúunlád kong pag-ibig, at súkat ang sinabí ko sa kanyáng:
--Maraming salamat, mahabaging Liwayway; at gantihin nawa n~g Lumikhâ ang pusň mo pông gintô. Lahát n~g aking m~ga kawal ay may tagláy na kalmen ó antíng-antíng upang máligtás silá sa punlô, n~guni, ulóg lamáng ang iyó pông lingkód na walŕ anománg agimat, at dahil dito, kun parang limós na ibigay ninyó sa akin ang isáng buhók mo pô na labis kong pinaháhalagahán, ay ikalulugód ko at siyáng makapagbi
